BİZ ÜÇGENİ

        Eşinizle evlenmeyi neden seçtiniz? Eminim ki pek çoğumuz "sevdiğim için evlendim" cevabını verecektir.  Hiç kimse mutsuz olmak için evlenmiyor öyle değil mi? Ancak sağlıksız kişiler veya  sıra dışı şartlarda olduklarında, insanlar hayatlarını kötüleştireceklerini bildikleri evlilikler yapabilirler. Böyle bir evliliğe ben şahit olmadım. Ancak olmadığı anlamına da gelmez elbette. Biz genel eğilimler üzerine düşünelim.

      Evlendikten sonra hayatlarımızın çok daha güzel olacağına dair umutlarımız ve kurulan hayaller  vardır. Bu umutlar ve hayaller oluşturacağınız evliliğin temelini atar ve hatta mimarisini de belirler.

      
      Sevdiğimiz için, daha keyifli bir hayat için evleniyoruz değil mi?  Çünkü sevginin bize kazandıracağına inandığımız  şeylerin hayatımızı zenginleştireceğini düşünüyoruz. İlgi, alaka, cinsel tatmin, çocuklar ve toplumsal statü bunlardan bazıları.

      Evet sevgi çiftler arasında çok önemli mihenk taşıdır. Sevmek, sevilmek ve aşk her insanın hayatında deneyleyebileceği, ödüllendirici ve tatmin edici duygudur. Ancak sevgi yaşamın taleplerini tek başına karşılayamaz.  Yani sevgi aşk her şey değildir. Anlam kazanması ve sürdürülebilir olması için de zeka, bilgi, farkındalık, yetkinlik ve ahenk olmazsa olmazlarıdır.

      Aslında bu kişilerin yani çiftlerin öz değerleri  ile de alakalı bir durumdur.  Kişilerin öz değerleri yüksek ise eşlerin sevgilerini saygılarını birbirilerine onaylatmak ihtiyacı hissetmezler. Bireysel özgürlüğünü yakalamış ve evliliğine sindirmiş kişiler işte o zaman "BİZ" olmayı başarabilmiştir. Bu konuda 1883-1931 yılları arasında yaşamış felsefe yazarı,romancı,mistik şair ve ressam  HALİL CİBRAN bakın evli çiftlere nasıl seslenmiş:

       Ölümün ak kanatları ömrünüzü dağıtıp savurduğunda,birlite olacaksınız. Evet Tanrının sesiz belleğinde bile birlikte olacaksınız.

       Fakat bırakın mesafeler olsun birlikteliğinizde. bırakın dans etsin göklerin rüzgarları aranızda. Birbirinizi sevin ama aşkı pranga eylemeyin: Bırakın ruhlarınızın kıyıları arasında dalgalanan deniz olsun aşk.

       Birbirinizin tasını doldurun ama aynı tastan içmeyin. Birbirinize ekmeğinizden verin ama aynı somundan yemeyin. Şarkı söyleyip dans edin birlikte, eğlenin ama yalnız başınıza olun ikiniz de.

       Hatta aynı müzikle titreseler de ayrı duran telleri lavtanın*. Yürekleriniz verin fakat teslim etmeyin birbirinizin eline. Çünkü bir tek hayatın avuçlarına sığar yürekleriniz.

        Birlikte durun ama yapışmayın birbirinize: Çünkü ayrı durur tapınağın sütunları. Hem birbirinin gölgesinde büyür mü meşe ile selvi.

        Şimdi hep deriz ya evlendiğimizde BİZ olalım. Hatta günümüzde gençler birlikteliklerini evliliğe doğru götürürlerken, sosyal medya da bile "BİZ" olduklarını adeta kanıtlamak için, ortak sayfalar açmazlar mı? Evet ben de sizin gibi çok şahit olmuşumdur bu durumlara. Gerçi evliliğimin ilk yıllarında bende aynı hataya düştüğümü hatırlıyorum ki hep biz olma gayreti içinde iken ben olmayı unutmuştum.  Oysa daha sonraları öğrendim ki  sağlıklı olan birliktelik, Ben, Sen, Biz olabilmek.  İki kişi ve her biri kendi yaşamına sahip her biri önemli üç parça. Kişiler bu üç parçaya sahip çıkarak, aralarındaki sevginin sağlıklı bir şekilde büyümesini ve  gelişmesini sağlayabilecekleri muhakkak. 

        Evliliği başlatan duygu sevgidir dedik. Ancak evliliğin ne kadar iyi gideceğinin göstergesi yaşam süreci içinde  Ben , Sen ve Biz  bu üç parçanın, birbirlerine baskın çıkmadığı alanda, sevginin ne kadar büyüdüğünü görebilmektir umudumuz.